

Welkom in mijn onderwereld
In mijn onderwereld valt niet veel te beleven. Ik woon er in een schraal landschap waar het uiterste streven het vervullen van de plicht...
Frederik Lucien De Laere


Vlies
Het laatste is dat huis waarin je doodgaat tussen overschotten van tijd en wonen want wat bracht het leven mee waarvan je moet geloven...
Geert Jan Beeckman


1
... waar golven het gebroken ritme van het tij aangeven en kwallen zweven als doorzichtige klokken, tot ze stranden als glazen ogen...
Leen Pil


Ingrid Strobbe
Ingrid Strobbe (’62) benut de ruimte in haar hoofd graag. Haar gedichten zijn als giraffen die hun lange nek uitsteken; ze willen gezien...
-


Boulevard
de oever ligt op reisafstand van de onze een tunnel verbindt de fiets met het kind volwassen worden wij in wagens op zich zijn de...
Ingrid Strobbe


Het paard en de meeuw
Interview
Ingrid Strobbe
Boerentram naar Ninove
Brem lijkt als een gele zoom naar Ninove. In dit land van landschappen zijn zelfs mijn geiten welkom op de tram, ik zet de katten bij de...
Ingrid Strobbe


Een hoofd en een hart
Over 'Inzake dit huis' van Hester Knibbe
Herman Leenders


Argumenterende meeuw
ik heb gedacht dat je geen enkel woord meer had geen gedachten meer had die om woorden gaven geen gedachten die andere gedachten...
Ingrid Strobbe


Koffer
Ik haal de kasten leeg met brede armen, mijn tong op het klif van een zin. Achter de deur luistert de avond, schreeuwt een koffer om...
Astrid Arns


Wim Vandeleene
Debuteerde in maart met de bundel Duikvlucht, uitgegeven bij De Zeef. Als één van de drijvende krachten van collectief Obsidiaan...
Roer


archief
Jana Arns anoniem veldwegel de moskee coup natuur 1987 volt Astrid Arns deksel koffer gruis 40 de vader Christophe Batens Vondel Buidel...
Roer
's Nachts
Het is zo stil in het nachtelijk dorp dat ik de zee hoor ruisen tussen mijn slapen. Een scheefgezakt verkeersbord houdt de wacht – baken...
Rogier De Jong
A New World Symphony
In Bar Harbor zagen we de zon uit zee oprijzen – Venus ten onder gegaan in het Avondland en in een schelp opgestaan uit de dood. Sommige...
Rogier De Jong


Rogier de Jong
Rogier de Jong (Groningen, 1952) debuteerde op zijn twintigste met poëzie in Tirade. Na publicaties in De Brakke Hond, Ballustrada en...
Roer


Waarom ik van spoorwegen houd
Eigenlijk kun je heel goed diagonaal reizen. Je neemt een meetlat en trekt een schuine lijn over de kaart. De plaatsen die je doorsnijdt...
Rogier De Jong


Seinpost
In gesprek met Rogier De Jong Over de zonsopgang in Bar Harbor, de Venus van Botticelli, de kreeftengang, nagejaagde spoken, het geluid...
Rogier De Jong


De bloemen zijn ons dankbaar
Hartstochtelijk rennen tot aan de Ierse kust zo diep zwemmen in onze duisternis moeiteloos onze eigen Stonehenge bouwen zij zullen...
Iris Mák


polaire binding
water van de aarde, eeuwenlang zweefden we, zeefden we onze begeerte, dorstten naar andere kanten van de heuvels, en lieten jou verloren...
Ann Van Dessel


Roel Richelieu Van Londersele
Van Londersele studeerde Germaanse filologie aan de Rijksuniversiteit Gent. Hij maakte er zijn eindverhandeling over Marcel van Maele en...
dichter


Maarten Embrechts
Maarten Embrechts is als dichter en plastisch kunstenaar een laatbloeier. Vanaf 2008 publiceerde hij achtereenvolgens in Meander, De...
dichter


Het mes met confituur
Boeken kunnen alles zeggen vooral over onszelf Hun letters zijn maar het staketsel dat ons voor de vloed beschermt Boeken bewaren...
Maarten Embrechts


in welke richting bewegen de sterren zich voort
hoe kan je het best duidelijk maken dat je niet voor iets kiest natuurlijk kijk je niet naar buiten, je ziet niet dat de maan op barsten...
Geert Viaene


39
niet weten welke huid je aan moet voor het pas gestreken blauwe laken niet weten hoe het hoofd te buigen water wil niet in de armen...
Edward Hoornaert

_edited.png)
