graaf woordfossielen op

tegen een muur van wazige roes

ontvouw ons als scheef geplooide origami

ik deel een huis met duizend mensen

Alsof de hitte ons van binnenuit bekroop

onze mantels blijven sneeuwen

Na het betere bochtenwerk is hij alsnog gecrasht

diep in mijn bast draag ik wilde loten

het vuur in de jerrycan is nog vloeibaar

ik geef een schouderklop en je verdwijnt

zet alle ramen open

haar glimmende benen malen de verzuring

doe je huiswerk en maak het af

uit onze buik scheurde een binnenzee

we maken banen om elkaar

niet jij fietst, maar de aarde draait

bij een foto van Marieke Eggermont

spreek als een waterval

de eerste viool

zij waait me schoon en houdt de ramen open in mijn hoofd