top of page
  • Foto van schrijverAnnelies Mertens

in witte lakens ...

in witte lakens verzon ik een lied

over dingen die morgen zouden kunnen

en over de vorm van je neus.

je belde om te vragen of mijn bed een hoofdeinde had.

ik stamelde iets wat later een belofte bleek


nu plakt jouw getaand vel aan het mijne,

lopen wij samen tegen

een muur van wazige roes


dat waarvan ik dacht dat het schaamte heet,

omhult me met elke beweging, fluistert,

schreeuwt, verstomt.

terwijl jij moeiteloos in mij overdeint

scheur ik in lange repen


bij het weggaan een gefluisterd vragen


blijf bij mij

op dit anderhalve bed


uit: Kreukelzones

uitgeverij De Zeef

Comments

Couldn’t Load Comments
It looks like there was a technical problem. Try reconnecting or refreshing the page.
bottom of page