de stoffige savanne van je geheugen

ik stoot op plekken waar ik nooit kwam

zwarte gaten groeien in je hoofd

mijn jeugd verstrengeld met jouw avond

haar overvalt een late genade

de talmende minnaar zonder verzoek

vermengd met winterharde spijt

met zigzagsteken

op steen gebakken

28° 59′ NB - 13° 50′ WL aan een verlaten kust kan je een wild verhaal kwijt niemand betrapt jouw dromen op een fout op de hoede voor de inteelt van het eigen gelijk verwelkom je de overzeese invloed soms komt de passaat langs, zucht de Sahara in jouw nek je ontzilt zeewater tegen de dorst die de keel dichtschroeit kweekt cactussen die luizen aantrekken uit hun was win je karmijnrode lippenstift wil je vuur en stoom voor het avondmaal stort een emmer water in een hotspot hou

Je schouders zwijgen

Uit de schouw komt al jaren rook

vastnemen wat we aantreffen

een mistral op hakken

je houdt me op de been

rijp voor de vangst

een brein zonder lijf

Uit het hout van haar hersenstam

we schenken onze glazen halfleeg, op vertrekken voorbereid

er ligt altijd wat open