Tussen hen in spookt een veelvormig ding

Ik laat ons leeg als een japanse tuin achter

bij de gratie van zorgvuldige gebaren

opgehokt met zoveel dezelfden

herstel kreuken in een handomdraai

als er regen op valt ...

zoals toen wij brood aten

over prinsessen in gevangenissen

dacht ik aan de dood toen ik je in mijn drift vastpinde op dat bed in Parijs? of aan het verlangen dat daar ongerept ligt, zich in veel...

delf me op met blote handen

als een pasgeborene droom ik over osmose

mijn zweet, dat zich uit klieren weekt

de ochtendstond met as in de mond

slechts één gedachte

Het moet met grandezza, de oversteek

Daar zit je dan in kamerjas een lange dag ...

het mereldeel van deze tuin

voer voorbij het eiland dat nog smeult

op een blad van recyclage-eierschaal

rondom woelt de branding