top of page
  • Foto van schrijverLudwien Veranneman

Chemin d'Aisey


dat wij geen deel hebben

aan het durende

maar het plots als gestold

waarneembaar is


zoals toen

in dat grotesk lege landschap

waar je de kromming van de aarde vermoedt


wij brood aten

wind heerser was

zand en kruimels wegdroeg

en jij


uit die verte naderde

zoekgeraakte stafkaart in de hand

langzaam groeiend

over de kromme horizon stapte


de herinnering bracht

aan wat men liefheeft

en zij toont onverwacht

waar wij buiten staan





Comentarios


bottom of page