jaar na jaar leggen wij ringen als geloften af

een klaverveld vol vertrapt geluk

myriade van mogelijkheden

Kansen meren niet meer aan.

Zolang we blijven dansen rond een kern

Altijd weer dat aarzelen

De lokroep klinkt luid.

Mijn ouders zijn geen geheel.

In gesprek met Moya De Feyter

het handgemeen tussen hem en haar

neerstrijken op een klavier

taal breekt een bedding

tussen water en gepolijst slik

In gesprek met Hilde Keteleer

Fiston Mwanza Mujila

Ik lees luchten

Dat besef schiet in je rug

Met jezus in je armen betrapt

nu alle golven zijn gebroken

in de marmeren vlammen van de vloer