ooit zal elke dag een onechte feestdag zijn ...

Hitte zuigt kleur uit de hemel ...

zo speuren we de geniepigste dieven op

deel zolang de voorraad strekt het banket

je mag me begraven in water

kraters en schilfers braken lichamen open

de veren van de orgelkar kriepen door de straten

een buikig beeld zo vol en zo leeg

Het monster in mij ...

Zwart omrandt de plek waar het kruis hing.

in zijn keel trilt een nieuwe bassnaar zijn botten lengen sneller dan licht in april stomverbaasd over de wildgroei van zijn vacht...

het zesde zintuig zegt meer dan wat brandt op het netvlies en golft door gehoorgangen het vangt de echo op van vleermuizen bestrijkt de...

ik schik de jaren in bananendozen

een kind, vermomd in een oude, wijze vrouw

van de mooiste pop stak ze de ogen uit

de lindenbloesem pleit jou vrij

ik zou van alles kunnen zijn

ontwijk geen tegenvoeters

Achter de schutting lag ik stekelig alleen

de kleuren van haar jeugd in facetten uitgestrooid