Onze bijlen hebben we op de bomen stukgeslagen.

het dood gewicht van eeuwen opgestapeld avondlicht

Hij vertaalde hun signalen langs draden van schimmels

Ik ben meer dan wat ik zag ...

alsof je me van het bed wil duwen

Mijn tenen tasten de barsten af in het pad.

zie de reiger die nooit wegkwam

De stille getuige met lippen van natuursteen

de naakte waarheid rooft geen eieren uit nesten

we worden vinnig geboren in een duistere diepte

Mist veegt de horizon uit ...

mijn bloemen zijn niet geschikt voor een vaas

Steven Van de Putte

Geen kookwekker maakt de tijd eenduidig

over Twan Vet

over Roel Richelieu van Londersele

over Zoë van de Kerkhof

ooit zal elke dag een onechte feestdag zijn ...

Hitte zuigt kleur uit de hemel ...

Net ontwaakt uit een boze droom ...