Kersenboom

sinds drie dagen bloedt de kersenboom

hars welt traag doorheen zijn bast

hij huilt een puur juweel het lichaam uit

merels zoeken vruchteloos naar kersen

heldere geesten zweven af en aan

in een bepaalde orde ontluikt zijn blad nog

hij laaft zich roezig aan eigen melatonine

vlucht in slaap voor iets onzichtbaars

hij leeft, zeg ik zacht achter vensterglas

maar kabels hangen al als rouwlinten aan zijn lijf

wanneer licht terugkeert naar de tuin

zal het eerste donker wortelen in mij