Advent

geur van dennen en bijenwas

een oud lied ontvouwt zich

als een mantra boven de vlam

een dansende gloed welt op

vanonder onze wassen huid

klimt tussen schouderbladen omhoog

dringt door poriën en waaiert uit

als hoop boven gestolde aarde

een wiek groeit gestaag

doorheen onze ruggengraat

langs een wegenkaart van aderen

voeren bloedcellen herinneringen aan

binden ze zuurstof aan haarvaten en longen

nog voor we het beeld volledig zien

dooft het uit in een oogwenk